CAMPININDIA

।।श्री।। सध्या सुरू असलेल्या करोना लाँकडाउनच्या सुट्टीत, नितीनने सूचविल्या प्रमाणे अत्ता पर्यंत झालेल्या ट्रेक बद्दल लिहायचे ठरवले खरे, पण नेमकी सुरवात कशी करावी ते कळेना. मला तूमच्या सारखे लिहणे अवघड आहे, पण मी अत्ता पर्यंत झालेल्या ट्रेक/भटकंती मधले माझे अनुभव, आठवणी किंवा घडलेले गंमतीशीर किस्से तुमच्या बरोबर शेअर करतो. मला लहाणपणी पाठीच्या दुखापती मुळे कोणत्याही साहसी खेळ किंवा अन्य अँक्टीविटी करण्यास बंधनं होती. त्यामुळे मी ट्रेकींगला जायला लागलो ते १९८५ मध्ये दहावी नंतर, माझ्या शळेतला वर्ग मित्र शन्या /केशव जोशी मुळे. शनिपारा जवळ त्याची श्री. शिवदुर्ग प्रतिष्ठान नावाची एक संस्था होती, म्हणजे आँफीस होते. प्रत्यक्षात सगळेजण संध्याकाळी ना. सी. फडके चौकात उध्यान प्रसाद कार्यालया समोरच्या ग्राऊंडवर व्यायामासाठी जमायचे. १९८५-१९८८<br> केशवच्या ह्या संस्थे मार्फत पदभ्रमण चालू झाले ते राजगड पासुन. त्या वेळेस इथे अनेक नविन मित्र झाले, त्यातला एक प्रसाद काशिकर मूळचा कल्याणचा पण फिल्म इन्स्टिट्यूट मध्ये नोकरीत. हा वेगवेगळ्या ठीकाणी ट्रेक न्यायचा.  * दर 15 आँगस्टला शिवथरघळला जायचे, व...

 CAMPININDIA TRAVELOUGE आदि कैलास - छोटा कैलास ट्रेक  २५ जुलै १९९८ ते २४ ऑगस्ट १९९८                         ॐ नमः शिवाय                             १९९६ -१९९७ मध्ये रोज पर्वतीवर जायचो तेव्हा श्री. रामचंद्र भट वय वर्ष ७८, यांच्याशी परिचय झाला. हे बास्पा व्हँलीला जाण्यासाठी माहिती काढून देण्यासाठी मागे लागले. मग फ. सी. रोड वर हॉटेल वैशाली समोर पुस्तकाचे दुकानवाला मित्र मिलिंद हा नुकताच बास्पा व्हँलीला जाऊन आला होता. त्यामुळे सगळी माहिती मिळाली. ट्रेकचे प्लॅनिंगच्या बैठकाही झालेल्या, पण भटांच्या बरोबरच्या इतर काही जणांनी छोटा कैलासला जायचे निश्चित केले. मग कुमाँऊ निगमच्या दिनेश गुरुरानींशी ओळख असल्याने ट्रेकचे प्लॅनिंगची सर्व जबाबदारी स्वीकारली. २५ जूलै १९९८ जायची तारिख पक्की झाली. परतीची तारीख २४ ऑगस्ट १९९८. गुरुरानींनी पिठोरागढच्या मेरू संस्थेच्या राजू ऐरी, अशोक भंडारी व पुरमलसिंग धर्मशक्तु यांच्याशी बोलणी करून ट्रेक पक्का केला. मी आणि मिलिंद ...

* १९९३ मध्ये मी व माझा मित्र निरंजन देशमुख (भारती वाधापिठात प्रोफेसर) यांनी वरंध घाटात हिरडोशीपाशी रस्त्या जवळ पाण्या पलिकडे कँम्पींग करायचे ठरवले. कँम्पींग साईट मी नुकताच शावाजीनगर शाखेत अस्तांना अमेरिकेहून येणाऱ्या मित्राला म्हणजेच गिरीश देसाईला टेंट आणायला सांगितला होता. निरंजननी इटलीहून रबर बोट आणली होती.  निरंजन एक नंबरचा खवैया आणि ऊत्तम कूक. सगळी तयारी झाली निरंजनच्या फियाट मध्ये सर्व सामान आईस बॉक्स, छोटा कुकर, मटण वगैरे… ऐत्या वेळेला निरंजनच्या धाकट्या भावाने आनंदने हट्ट करून आमच्या बरोबर यायचे ठरवले. प्लँन नूसार दोघच जायचे ठरले असल्याने निरु तयार नव्हता, शेवटी आनंदने सर्व एकट्याची तयारी घेतली (म्हणजे भोर मध्ये वेगळे १/२ कि. मटण घ्यायला लावले त्याला म्हणून त्याने विचारले "दादा तू कोण आहेस माझा? कसा वागतोयस माझ्याशी" संध्याकाळी टेंट पीच केला, स्वयंपाक केला मस्त जेवलो आणि गप्पा मारत बसलो. दुसऱ्या दिवशी सकाळी रब्बर बोट रात्री ११.३० च्या दरम्यान समोरच्या वस्तीवरील लोक येऊन चौकशी करून गेले. पहाटे ३-३० च्या आसपास अचानक एक धोतर नेसलेला खेडूत आला, टरकलीच ऊतरली पूर्ण... तो बसल...

बालेकिल्ला राजगड :<br> <br> राजगडाच्या सर्वात उंच भाग म्हणजे बालेकिल्ला. या बालेकिल्ल्याकडे जाणारा रस्ता कठीण आणि अरुंद आहे. चढण संपल्यानंतर बालेकिल्ल्याचा दरवाजा लागतो यालाच महादरवाजा म्हणतात. आजही दरवाजा चांगल्या स्थितीत आहे. प्रवेशद्वाराची उंची ६ मीटर असून प्रवेशद्वारावर कमळ, स्वस्तिक ही शुभचिन्ह कोरलेली आहेत.<br> <br> बालेकिल्ल्याला साधारण १५ मीटर उंचीची तटबंदी बांधलेली आहे. विशिष्ट अंतरावर बुरुजही आहेत. आत गेल्यावर समोरच जननी मंदिर आहे. पुढे गेल्यावर चंद्रतळे तळ्याच्या समोरच उत्तरबुरुजा पासून पद्मावती माची आणि इतर सर्व परिसर दिसतो. बुरुजाच्या खालून बालेकिल्ल्यावर येणारी पायवाट एक मोठा शिलाखंड टाकून बंद केलेली आहे. ही वाट ज्या बुरुजावरून वर येते तोच &quot;उत्तर बुरुज&quot;. इथून संपूर्ण राजगडाचा घेरा आपल्या लक्षात येतो. उत्तर बुरुजाच्या बाजुला ब्रम्हर्षी ऋषींचे मंदिर आहे. या शिवाय बालेकिल्ल्यावर काही भग्न अवस्थेतील इमारती चौथरे, वाड्यांचे अवशेष आढळतात. <br> <br> राजगड किल्ला संपूर्ण पाहण्यासाठी साधारण २ दिवस लागतात. गडावरुन तोरणा, प्रतापग...

* असेच एकदा ३१ मे रोजी लोणावळ्या जवळ एक दिवसाच्या राजमाची व ढाकच्या ट्रेकचे आयोजन केले होते. वर्तमानपत्रा ट्रेकची जहिरात दिली. सकाळच्या ६ च्या लोणावळा लोकलने निघालो, त्यामध्ये काही जण पुणे रेल्वे स्टेशनवर,तर काही तळेगावला चढले&nbsp; व लोणावळ्यात एकूण ४६ जण गोळा झाले.  राजमाची वाट माहिती असलेले बरोबर दोघच प्रसाद काशिकर व सचिन जोशी. राजमाचीहून ढाकच्या भैरीला जाताना वाटेत पाणी नव्हते, त्यात दुपारी काहीजण करवंदाच्या जाळीत घूसले, ऊशीर झाला. ढाकच्या गुहेत जाण्यासाठी वेलीला धरून जावे लागते. ही वेल दर वर्षी दसर्ऱ्याच्या/ पाडव्याच्या दिवशी बदलली जाते. वेलीची वाट ढाकची गुहा ढाकच्या गुहेत पाण्याच्या टाक्यात स्वयंपाकासाठी भांडी आहेत. वापरून धूवून परत टाक्यात ठेवायची.<br> <br> मग प्रसादने परत लोणावळ्यात जाण्याऐवजी पलिकडे वधप गावात ऊतरुन एसटीने कर्जतला जायचे ठरवले. कसेबसे आम्ही २०-२२ जण वधपमधून रात्री ८ च्या एसटीने कर्जतला पोहोचलो. दुसरी ९ वाजताची मुक्कामी एसटी होती, त्यामुळे उर्वरीत सर्वजण वधपमध्ये एका शाळेतल्या शिक्षकांच्या घरी पिठलं भात खाउन थांबले होते.<br> <br> म...

* १९८७ साली मी बारावीला होतो तेव्हा प्रसाद काशिकरने ट्रान्स काँस्टलवे मोहीम केली, अर्थातच आम्हाला परवानगी नव्हती. समुद्र किनाऱ्यावरील एकुण ४0 सागरी किल्ले रोटेशन पध्दतीने, ११ दिवस एक ग्रुप चालणार त्यातले काहीजण रिप्लेस व्हायचे व ठराविक जण पुर्ण चालणार होते. * १९८८-८९ सि.ऐ. विधाधर भिडे व&nbsp; मिलिंद घाणेकरां कडे जॉब केला. १९९०-१९९२ मेडिनोव्हा मध्ये अकौंट अँसिसटंट म्हणून जॉब मिळाला, नंतर १६ मार्च १९९२ मध्ये जनता बँकेत रूजू... * १९९५-९६ दरम्यान ताम्हिणी घाट होण्या पूर्वी, आनंद पाळंद्यांचे मोठे बंधूंच्या सांगण्यावरून, मी, प्रसाद काशिकर PWD च्या प्रभूदेसाई, योगेश इनामदार बरोबर पाहणीसाठी शेवत्याचा घाट उतरून मढे घाट चढून यायच ठरल. म्हणजे तोरण्याच्य मागच्या बाजूला एसटीने भोर्डी गावी मुक्कामी जायचे, आणि चढून वर गुगूळशी- धनगर वाडीच्या उजव्या बाजूस हिंदोळा नावाचा टेहेळणीचा दूर्ग पार करून शेवत्याचा घाट उतरायचे. वाटते रामदास स्वामींनी वास्तव्य केलेली रामघळ लागते. खाली आल्यावर समजले शिवथरघळला जाता येते मग मी आणि ईनामदार बारसगाव मार्गे संध्याकाळी मुक्कामास शिवथरला साळुंखे... *१९८९ मध्ये कॉलेजची ...